عذر خواهی از تمام دوستان

نظرات رو تایید کردم و خوندم، فقط شرمنده که سر نزدم

شاید یه روزی به وبلاگم برگشتم، و دوباره نوشتم ...

اون وقت به همتون بازم سر مییزنم

تاحالا انقدر دلم نخواسته بود فریاد بزنم

بغض تو گلوم گیر کرده بود

لبانم بسته بود

درونم فریاد میزد

چشمانم ناخودآگاه می گریست

امروز

مچاله شدم

له شدم

داغون شدم

شکستم

...

نه از دست روزگار، نه!

از دست آدمهای این روزگار!

همیشه صفات بد رو از خودت دور کن

و بگو اینجوری نیستم

انقدر با خودت بگو تا نباشی

اما صفات خوبتو هی با خودت نگو

چون کم کم بهش مغرور میشی

یا اینکه بهش عادت میکنی

اونوقت ناخودآگاه از دستشون میدی

...

دقت کرده ای

برای بعضی آدمها

کارهای بد چه آسان و

کارهای خوب چه مشکل است!!

و برای بعضی ها برعکس ...

انگار همین است تفاوت درون انسانها ...

شاید اشتباه من این بود که

راه غلط را

درست پنداشتم ...

هر وقت موهایم پریشان میشود

به یاد تو می افتم

چه کنم؟

شانه در دست توست

باز هم

موهایم را شانه می کنی؟

حرفهای دلم یکی دوتا نیست

حرفهای دلم

همش نوشتنی نیست ...

گفتم صورتم را با سیلی سرخ کنم!

برای اینکه از وبلاگم دلتون نگیره

سعی کردم قالب و آهنگ زیبایی بذارم

اما بابت متن ها شرمنده

حرفهای دلمه

هرچند تلخ ...

انگار همه بچه گیر آوردن

آخه بچه که زدن نداره

خسته شدم از چشمهای پرتوقع آدما

از دروغ و دورویی

ار خودخواهی و منم کردن

دیگه نمیتونم

برام جالبه که

یکی دل میشکنه

گول میزنه

میگذری

بدی میکنه

مهربونی میکنی

دروغ میگه

سکوت میکنی

من اگه سنگ صبورم بودم

تاحالا باید میشکستم ...

داغونم

از دست خودم خستم

همه اشتباهات بزرگ میکنن

ازش میگذرن

اشتباهاتشونم خودش میگذره

اما من

کوچکترین اشتباهاتم که از روی سادگی و خریت بوده

دست از سرم بر نمیدارن

و همش باید تاوانشونو بدم

خسته شدم دیگه

آخه هر جوریم حساب کنی

تاوانش انقدر نیست

از دست خودم خسته شدم

کاش میتونستم کینه ای باشم

کاش میتونستم بقیه رو مقصر بدونم

کاش اینجوری خودمو میتونستم آروم کنم

اما همچین آدمی نیستم

مرده شور گذشته ها رو ببرن

مرده شوره گذشته ها و اشتباهات لعنتی که دست از سرم بر نمیدارن

 مرده شور هر چی آدم بیکار و علاف که جز آزار و اذیت دیگران کاری ندارند

مرده شور آدمایی که زندگی مردمو از میپاشن

مرده شود کسایی که کینه و نفرت و جدایی رو میارن

مرده شور من رو ببرن با این همه خریت تو زندگیم!

لبریزیم ...

بعضی وقتا خیلی دلم میخواد بمیرم

اما به این فکر میکنم شاید اون دنیا برام بدتر باشه

انگار زندگی آروم به من نیومده

یا شایدم من به یه زندگی آروم نمیام

انگار

امروز

آسمان هم

مثل من

دلش گرفته بود

بارید

چه زیبا هم بارید

کمی دلم باز شد ...

چقدر همه چی عوض شده

چقدر آدما عوض شدن

از نزدیکترام تا دورترام

حتی خودم

چقدر تغییر

خوب و بد

گاهی مقایسه و دیدن عکسها و خاطرات در کنار دوستان

آدم رو به فکر میبره ...

لبریزم از اشک

از غصه

هر چه بود فقط من میدانم و تو

نمیدانم چرا

این روزها

همه بی آنکه بدانند

تورا به یادم میاورند

امروز برایم

پر بود از نشانه های تو

...

مطمئن باش نمینویسم که برگردی

برنگرد

دیگر طاقت ندارم

انگار

مال هم نیستیم

آرزو میکنم هر جا که هستی

بهترین ها برایت باشند

فراموشی خوب است ...

اگر بتوانی با گفتن فراموش میکنم

فراموش کنی!

ناخودآگاهم

پر از زشتی ها و زیبایی هاست

پر از شک و اعتماد

پر از درست و اشتباه

...

دارم لبریز میشوم

دارم له میشوم

زیر بار حسرت و اندوه

دارم پیر میشوم ...

پشیمانی چه سود؟

آب رفته باز نمیگردد به جوی

چرخ روزگار میچرخد و من افسوس میخورم

بابت کارهای خوبی که نکردم

و کارهای بدی که انجام دادم

و هیچ گاه از ذهنم پاک نمیشوند ...

اگر چیزی نوشتم

حرفهای دلم بود

دیگر نمینویسم برایت

قبول میکنم

همه چیز تمام شده

خیالت آرام ...!

من از غرورم اجازه گرفتم!

برایت پیغام خداحافظی ارسال کردم

انگار غرورت به تو اجازه نداد

نمیدانم ... نمیخواهم قضاوت کنم

اما تو

پیغامم را بدون پاسخ گذاشتی

اگر از دستم ناراحتی

میتوانستی با یک خداحافظی سرد و خشک تلافی کنی

نه اینکه جوابم را ندهی!

در دلم میشنوم که پیغامم را خواندی

بگذریم

مراقب خودت خیلی باش ... خدا نگهدارت

آهای دلم

زیر بار این همه ناراحتی

هنوزم نفس میکشی؟

هنوزم ...

از این میسوزم

سادگی اگرچه پاک ترین خطای دنیا باشد ...

باز هم خطاست!

خدایا

از تو میخواهم کاری کنی

که دیگر فریب نخورم

میشود؟

آسمان دلم طوفانیست

بی آنکه بخواهم در دل میگریم

...

خدایا برای نعمت هایی که به من میدهی

و من قدرش را نمیدانم

مرا ببخش ...

خدایا مرا ببخش

...

آخر من

نمیتوانم خودم را ببخشم!

گاهی اشتباهات مانند کابوسی میشود

که میخواهم چشم باز کنم و

بیدار شوم!

نفس راحتی بکشم

و بگویم

خدا را شکر که خواب بوده!

گاهی از زندگی چنان خسته میشوم

که میخوام چند روزی بخوابم!

در این دنیا نباشم و

به چیزی فکر نکنم!